Ze noemen het landziekte

Heren cultuurgenieters en drinkebroeders,
Geen zorgen meer, nergens voor nodig. De KNRM is herhaaldelijk uitgevaren maar niet voor ons. De thuisblijvers zijn geen spoorzoekers geworden. Nog steeds geen idee of de reddingsvesten inderdaad uitklappen tot een reddingsvlot met crackers en friswatervoorraad indien nodig. Zelfs naar de Urker traumaheli werd vrolijk gezwaaid vanaf Van de Stadt 36, zeiljacht Virgo. En niet in de laatste plaats vanwege doortastend optreden van ondergetekende, want beste lezers, het kan spoken op het IJsselmeer. Het Helderse zeemansschap zit erg diep, zo is maar weer gebleken. In de eerste sluis die we tijdens onze reis tegenkwamen bijvoorbeeld. Als een jonge gladgeschoren variant van Dorus Rijkers (wiens baard en pijp nog in menig Amsterdams bruin cafe te aanschouwen zijn maar dat is een ander verhaal) kreeg ik de handen van de toeschouwers al binnen enkele seconden op elkaar. Het speelse gemak, de souplesse en elegance waarmee in enkele bewegingen zowel de Virgo met haar 36 voet de sluis overdwars wist te blokkeren in combinatie met een diepe plons van de prikhaak (ja Bar, z'n nieuwe) bracht het sluispubliek in extase. Weer eens iets anders dan de gemiddelde familieboot die aan de sluismuur bungelt in iets te enthousiast vastgeknoopte lijnen. Nee, dit was anders, beter, leuker!

Anyways, het goede nieuws is verder dat het fototoestel en de vermaarde 2.8 IF70-200 AF-S VR ED, "de Ed" voor de kenners, in uitstekende staat de Virgo hebben verlaten. Keerzijde hiervan is wel dat er ook geen foto mee gemaakt is, de tas is zelfs niet open geweest. Laten we het op faalangst houden, beetje geintimideerd door de triljarden pixels die Konepoon dagelijks laat zien.

Vrinden, ik hoop u snel weer te zien voor een wedstrijdje sterke verhalen vertellen.

Bar, neem een flessie sliesefiets mee, de bezine wordt hier klereduur.
Laters