whiskey in de trein is de volgende dag niet lekker

Uit een schrift volgeschreven door toeristen even een quote die past bij bovenstaande titel; het eten is geweldig maar je weet nooit of je de volgende dag aan de schijt bent...

Oftewel enige darmklachten in de flora en fauna van de heer BO waren gister en vandaag aanwezig... dit had wellicht iets te maken met de mooie edoch slopende nachttreinreis van Hue naar Hanoi. Om 5 uur de trein gepakt en om 5 uur snacht aangekomen alwaaar we 2 uur mochten wachten om op de kamer te mogen... Gelukkig heb ik tijdens de treintrip (door de hulp van een klein flesje whiskey) wel enige vriendschap met ene heer Thran overgehouden... Koon heeft de conversatie na een uur overgenomen maar kwam op een gegeven moment ook niet meer verder. Maar wel hartelijk! USA Kate mocht niet echt op de symapthie van de heer Thran rekenen wat ik wel weer sportief vond. Thran bleek een rasechte commie; ik haal dat er zo uit natuurlijk!

Reden 2 kan ook zijn dat we vrijdag ons helemaal hebben afgebeuld op een fiets in de stinkende hitte. Veel leuks gezien en weer eens aan de grote toeristenstroom ontsnapt.

Vandaag het befaamde Hoi Chi Minh museum bezocht; vader Hoi ligt in een gebouw ernaast opgebaard maar dit was helaas vandaag niet open. Het museum dus maar! Veel propaganda en veel Vietnamezen (volgens ons duidelijk onder dwang aanwezig) in het museum.
Hierna, om onze culturele missie op deze werkreis te vervolmaken, naar een oude gevangenis geweest waar de Fransen niet veel vrienden hebben gemaakt. Dit was het eerste museum dat knap van opzet was maar helaas drong ons krappe reisschema ons tot een kort bezoek om het diner te gebruiken. Eindelijk weeer eens echte indische nasi goreng! met pinda saus! maar conimex wint het natuurlijk altijd....

Zo en nu op naar de pub; er moet weer worden geintegreerd in de Vietnamese samenleving. Man Utd tegen Arsenal wordt het onderwerp van gesprek van de charlies met de charlies!
B